Ο Δώρος Θεοδούλου γράφει: Το 1995 η Μαρία Πυλιώτου κυκλοφορεί το μυθιστόρημα "Το ασημένιο καπνιστήρι". Η δράση του τοποθετείται στο 1980 σε ένα συνοικισμό προσφύγων στη Λάρνακα. Το χωράφι, η βάρκα και το καινούργιο σπίτι στην Αγία Νάπα αντικατοπτρίζουν την περίοδο ορθοπόδησης των ανθρώπων μετά την εισβολή του ’74 καθώς και την αγάπη του κύπριου με τη γη και τη θάλασσα. Οι ήρωες μας είναι πρόσφυγες από τον ’γιο Μέμνονα. Η κύρια ιστορία (το πέρασμα του Ανδρόνικου στο πατρικό σπίτι) συνδέεται με το ασημένιο καπνιστήρι, το οικογενειακό κειμήλιο που έχει τις ρίζες του στη Σμύρνη του 1922 και στη γιαγιά Δόμνα. Το ανατρεπτικό τέλος καθιστά το καπνιστήρι σύμβολο μνήμης και διάρκειας και προβάλλει την ανάγκη να κρατιόμαστε από τις ρίζες μας και να προσπαθούμε για την επιστροφή στον τόπο μας.
