Σύντομο Βιογραφικό
Όνομα: Ζωή Φυλακτού
Τόπος Γέννησης: Λεμεσός
Επάγγελμα: Ιδιωτική Υπάλληλος
Έργα:
- Τα δάκρυα των αγγέλων (2006)
- Καλλιρόη (2007)
- Ένα φεγγάρι … ίδιος ουρανός (2009)
Λίγα Λόγια για την ζωή της:
Ένα από τα αγαπημένα μαθήματα της Ζωής, σαν μαθήτρια, ήταν η έκθεση. Το γράψιμο ήταν για αυτή ένας τρόπος έκφρασης. Το ταλέντο της το είχαν διακρίνει οι καθηγητές της από τότε. Πήρε την απόφαση να γράψει και να εκδώσει το πρώτο της βιβλίο το 2006. Μέσα στους επόμενους μήνες θα κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο «Ένα φεγγάρι … ίδιος ουρανός».
Τα έργα της είναι εμπνευσμένα από πραγματικές ιστορίες τις οποίες όμως πλάθει με τον δικό της μοναδικό τρόπο. Όπως λέει η ίδια είναι ρομαντική και της αρέσει να μας μεταφέρει μέσα από τα βιβλία της σε άλλες εποχές. Είναι άνθρωπος πολύ χαμηλών τόνων και της αρέσει να βλέπει την θετική πλευρά της ζωής. Ο πόνος είναι ένα συναίσθημα που όλοι έχουμε νιώσει, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Προβλήματα υπάρχουν σε κάθε σπίτι. Το θέμα είναι πως τα αντιμετωπίζει ο καθένας από μας…
Η Ζωή γράφει εδώ και χρόνια και ποιήματα.
Δείγμα του ποιητικού έργου της κ. Φυλακτού
Γιατί ψυχή μου........
Στα σκαλοπάτια σου ξενύχτησα ένα βράδυ
με συντροφιά μου το ολόγιομο φεγγάρι
η πόρτα σου σαν τη καρδιά σου σφαλιστή
το φως δεν βρίσκει χαραμάδα για να μπει
στα όνειρα μου μια αναπνοή να δώσει
γιατί ψυχή μου δεν μου άνοιξες γιατί;
Ας μου έριχνες μονάχα ένα βλέμμα
κι ας ήταν μόνο ένα όνειρο ένα ψέμα
ας μη ξανάβλεπα του ήλιου ανατολή
ας έσβηνα σαν ένα άστρο την αυγή
ας μ αγαπούσες μόνο.....
-----------------------------------------------------------
ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ.......
Το μονοπάτι της ζωής μακρύ και δύσκολο
ανηφοριές, κατηφοριές, περίπλοκο....
τα παράδρομια του πολλά, θα σε πλανέψουν
συχνά πυκνά θα σε παιδέψουν....
Μα αν δεν διαβείς τούτο το δρόμο, πως θα βρεις
το αληθινό σκοπό και νόημα της ζωής....
Κι αν γονατίσεις μη φοβηθείς θα βρεις τη δύναμη
θα ξανασηκωθείς... κι αν οι σειρήνες σ’αποπλανήσουνε
οι ερινύες σ’ ακολουθήσουνε, το μονοπάτι βρες ξανά
τα όνειρα σου θα οδηγήσουνε....
Κράτησε πάντα την κάρδια σου καθαρή
τη σκέψη, τη ψυχή σου ανοιχτή...
ακόμα κι αν χαθείς στο μονοπάτι, μη φοβηθείς
το δρόμο θα σου δείξει η ΑΓΑΠΗ....
-----------------------------------------------------------
Σμίξαμε....
Σμίξαμε κι ήταν μια νύχτα ανοιξιάτικη
στον ουρανό ένα ολόγιομο φεγγάρι
εκεί που πρωτοφιληθηκαμε παλιά
τότε που ήμασταν δυο ανέμελα παιδιά
εκεί που τη ψυχή μου είχες πάρει.
Κράτησε αγάπη μου όσα σου έδωσα
να τα θυμάσαι στην υπόλοιπη ζωή
συγγνώμη άγγελε μου που δεν μπόρεσα
να σ’αγαπήσω πιο πολύ....
Σμίξαμε πρώτη και τελευταία μας φορά
δυο άνθρωποι που αγαπηθήκαν βαθειά
γευτήκαμε για λίγο μόνο τη χαρά
τις λύπες διώξαμε για μια στιγμή μακριά
γίναμε ένα και πετάξαμε ψηλά.
|
