Σύντομο Βιογραφικό
Όνομα: Τούλα Κακουλλή
Τόπος και ημερομηνία γέννησης: στη Λευκωσία το 1943.
Σπουδές: Δημοσιογραφία. Παρακολούθησε μαθήματα θεάτρου με τους σκηνοθέτες Φώτο Φωτιάδη και Ανδρέα Μαραγκό.
Επάγγελμα: Δούλεψε σαν συντάκτρια σε διάφορα έντυπα και παράλληλα σας συνεργάτης της Κρατικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης γράφοντας κυρίως θεατρικές εκπομπές.
Διάφορα:
- Η κ. Κακουλλή είναι μέλος πολλών πνευματικών και πολιτιστικών σωματείων και πρόεδρος της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων Κύπρου. Θεατρικά της έχουν ανεβαστεί με επιτυχία στη σκηνή από διάφορους θιάσους, όπως ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου, Το θέατρο ΈΝΑ, το θέατρο ΣΚΑΛΑ, από την παιδική σκηνή του Δώρου Κυριακίδη, την παιδική σκηνή του Αντώνη Σαράλη, την παιδική σκηνή Ντόρις και Έλλης Κυριακίδη, το θέατρο Ρίζες, το θεατρικό σχήμα του Πανεπιστημίου Κύπρου καθώς και άλλα ερασιτεχνικά σχήματα, σωματεία και σχολεία. και στίχοι της έχουνε μελοποιηθεί από διάφορους συνθέτες.
- Επί της προεδρίας της η ΕΘΣΚ έχει αδελφοποιηθεί με την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και έχει πρωτοστατήσει ώστε να γίνει η πρώτη έκδοση από οκτώ βραβευμένα θεατρικά έργα των μελών της τα οποία παρουσιάστηκαν στο σπίτι της Κύπρου στην Αθήνα και να ιδρυθεί το θέατρο "Επίγονοι", το θέατρο του Κύπριου συγγραφέα.
- Το 2005 σε ειδική τελετή το Κ.Ε.Ν.Θ.Ε.Α. (Κέντρο Ενημέρωσης για τα Ναρκωτικά και Θεραπεία Εξαρτημένων Ατόμων) την εντάσσει στα Μέλη του Τιμητικού Συμβουλευτικού του Σώματος για τις υπηρεσίες της στον τομέα πρόληψης και ενημέρωσης των νέων και των παιδιών για τις ουσίες εξάρτησης.
- Το Ρ.Ι.Κ., με το οποίο συνεργάζεται στενά, έχει μεταδώσει μέχρι σήμερα, πάνω από 300 θεατρικά της έργα τόσο στην δημοτική καθομιλουμένη όσο και στην Κυπριακή διάλεκτο.
Έργα
- Ζωγραφίζω την Ελπίδα
- Η Αλίκη στην Παραμυθοχώρα
- Η Μαγεμένη Αυλαία Παιδικά
- Η Πριγκίπισσα Που Έγινε Βάτραχος
- Η Τελευταία Χώρα Της Γης
- Κονσέρτο για Θάνατο
- Ο Γιος του Συνταγματάρχη
- Ο Λουδοβίκος Ντε Λυκ
- Ο Μάγος Της Ειρήνης
- Ο Παραμυθάς Καθρέφτης
- Ο Πινόκιο
- Ο Σιντερέλος
- Σύνορα Ζωής
- Τάκης … Ο Σκουπόξυλος
- Ώρα Μηδέν
- Ο Σπιρτούλης και η Ζυμαρούλα
- Στη σκιά του Γολγοθά (Αφήγημα)
- Το μαγικό φίλτρο (Β έκδοση ), Λσια 1999
- Βήματα στην ’βυσσο
- Ο Συναχωμένος Καλικάντζαρος και άλλες Μικρές Ιστορίες και Παραμύθια
- Ο Πλανήτης Τηγανίτα
- Νύχτα γεμάτη θαύματα
Συνέντευξη Τούλας Κακουλλή στην Ηλ. Πύλη "Κυπρίων Έργα"
2 Ιανουαρίου 2010
Αντί προλόγου και παρουσίασης της κ. Τούλας Κακουλλή, θα αναφερθούμε σε λόγια των κ. Κυριάκου Βερεσιέ (Νευρολόγος – Ψυχίατρος, Επιστημονικός Διευθυντής του ΚΕΝΘΕΑ) και Κώστα Κατσώνη (Φιλόλογος – Συγγραφέας, πρόεδρος ΚΣΠΝΒ) από τον πρόλογο του βιβλίου του θεατρικού έργου «Βήματα στην ’βυσσο» με τα οποία συμφωνούμε απόλυτα.
Κ. Βερεσιέ «Η μακρόχρονη συνεργασία μου με τη συγγραφέα και άνθρωπο Τούλα, μου δίνει το δικαίωμα να εκφράσω και δημόσια τον θαυμασμό μου για τον πλούσιο εσωτερικό κόσμο που διαθέτει, αλλά και τα βαθιά αλτρουιστικά της αισθήματα που παρουσιάζονται όχι μόνο μέσα από τα έργα της που έχουν σχέση με την κυπριακή πραγματικότητα, αλλά και με την εθελοντική και ανιδιοτελή προσφορά της στα κοινά.»
Κ. Κατσώνης «Η Τούλα Κακουλλή, που περιλαμβάνεται ανάμεσα στους πιο σημαντικούς και αξιόλογους συγγραφείς της σύγχρονης κυπριακής παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας, εμπλουτίζει συνεχώς τη θεματική των έργων της, γράφοντας καινούρια βιβλία, με θεματικό επίκεντρο τη σύγχρονη κυπριακή και διεθνή πραγματικότητα, με έμφαση στα προβλήματα των νέων. Αφού μας έδωσε μια σειρά από παιδικά παραμύθια, ποιήματα, μυθιστορήματα και θεατρικά έργα που καταπιάνονται με τον κόσμο των παιδιών, την κυπριακή πραγματικότητα, το φυσικό περιβάλλον, τον κόσμο της μουσικής και της επιστημονικής φαντασίας, μας δίνει τώρα ένα ολοκληρωμένο θεατρικό έργο για μεγάλους, με θέμα τις ουσίες εξάρτησης και τις επιπτώσεις τους στη ζωή των νέων».
Κ.Ε. Κυρία Κακουλλή ποια ήταν η αφορμή για να γράψετε το μυθιστόρημα «Κονσέρτο για Θάνατο»; Οφείλω να σας ομολογήσω ότι επισκέπτες μας που το είδαν στο γραφείο ξαφνιάστηκαν. Δεν ήξεραν ότι γράφετε πεζογραφήματα για ενήλικες.
Τ.Κ. Το μυθιστόρημα «Κονσέρτο για θάνατο» προέκυψε από μια σειρά θεατρικών εκπομπών που μεταδόθηκαν μέσα στο πλαίσιο της σειράς «αστυνομικές ιστορίες», από το ραδιόφωνο του ΡΙΚ. Η σειρά αυτή μεταδόθηκε πριν έξι περίπου χρόνια, αν όχι και πιο πολύ, και αρκετοί ακροατές που παρακολουθούσαν την σειρά, ενδιαφέρθηκαν αν κυκλοφορεί και σε βιβλίο. Αυτό ήταν πιστεύω και το έναυσμα να καθίσω να διαμορφώσω το θεατρικό κείμενο σε μυθιστόρημα. Ήθελα να βγει ένα δυνατό κείμενο που να ευαισθητοποιεί για τα σύγχρονα προβλήματα, όπως οι ουσίες εξάρτησης, η αποδυναμωμένη οικογένεια από καριερίστες γονείς, το δυνατό αίσθημα της φιλίας και της αλληλοβοήθειας, η αληθινή αγάπη… Ήθελα ακόμα να θίξω τα προβλήματα που μπορούν να προκύψουν από τη ζήλια, τη φιλαργυρία, τη μοναξιά, την κακοποιημένη παιδική ζωή… Ακόμα και τα προβλήματα εισβολής και κατοχής της πατρίδας μας και τα πικρά επακόλουθά τους. Μερικά από τα πιο πάνω, ιδιαίτερα το πρόβλημα εκείνο των παιδιών που οι γονείς τους δεν είναι δίπλα τους γιατί έχει προτεραιότητα η καριέρα τους, ή η κοινωνική τους ζωή και προσπαθούν να γεμίσουν τα κενά της απουσίας τους με υλικά αγαθά και χρήματα, είναι μερικά από τα προβλήματα που ωθούν τους νέους μας να ζητήσουν αντίβαρο στα ναρκωτικά. Δυστυχώς οι χρήστες πιστεύουν πως με τις ουσίες εξάρτησης θα ζήσουν μια μαγεία διαφορετική. Θα ταξιδέψουν σε ένα κόσμο χωρίς προβλήματα, γεμάτο από παραδείσιες χαρές. Δυστυχώς, η κατάληξη του παράδεισου αυτού είναι πάντα η κόλαση και ο θάνατος.
Κ.Ε. Από πού επηρεάζεστε; ποια τα ερεθίσματα που σας οδηγούν στο να γράψετε ένα νέο έργο;
Τ.Κ. Όπως ανέφερα ήδη με απασχολεί πάρα πολύ η τάση των νέων να καταφεύγουν στις ουσίες εξάρτησης. Θέλω επίσης να διοχετεύσω στα έργα μου τις πανανθρώπινες αξίες όπως εκείνες τις αγάπης και της ειρήνης, της συναδέλφωσης, της φιλίας, της προστασίας του περιβάλλοντος. Ο κόσμος μας τις έχει όλες ανάγκη έτσι που κατάντησε. Γιατί μόνο κατάντημα μπορώ να πω όσα βλέπουμε καθημερινά να συμβαίνουν γύρω μας. Χάθηκε ο αυτοσεβασμός και ο σεβασμός προς τον συνάνθρωπο. Ο χορτάτος θέλει να τρώει διπλάσια και ο νηστικός να πεθάνει… Ο διπλοθεσήτης θέλει να γίνει τριπλοθεσήτης και βάλε, χωρίς να νοιάζεται για τον άνεργο. Και το χειρότερο; Αρχίσαμε να μεταμορφωνόμαστε σε ένα κόσμο αγρίων. Νοιαζόμαστε μόνο για το εγώ και το εσείς άστο να πάει περίπατο. Ακούμε μόνο τη φωνή μας και κουφαίνουμε στην φωνή των άλλων. Με άλλα λόγια καταντήσαμε, και ντρέπομαι που το λέω, να ευχόμαστε το θάνατο του άλλου για να επιζήσουμε εμείς.
Κ.Ε. Με πιο τρόπο μεταδίδετε τα μηνύματα που θέλετε μέσα από τα έργα σας, είτε αυτά είναι θεατρικά, είτε παιδικές ιστορίες είτε πεζογραφήματα για νέους;
Τ.Κ. Προσπαθώ και πιστεύω πως τα έχω καταφέρει να λέω αυτό που θέλω έμμεσα. Ο διατακτισμός δεν έχει θέση να θέλει ο συγγραφέας να πάρει ο αναγνώστης ή ο θεατής του αν πρόκειται για θέατρο, αυτά που θέλει να μηνύσει.
Κ.Ε. Κυρία Κακουλλή, εύκολα μπορεί κάποιος να παρατηρήσει ότι αρκετά από τα έργα σας βασίζονται σε ιστορίες με αστυνομική χροιά θα λέγαμε. Που οφείλεται αυτό;
Τ.Κ. Είναι ένα είδος που αγαπώ ιδιαίτερα. Με ελκύει το μυστήριο, το απρόοπτο, η ανατροπή, το αναπάντεχο… Ιδιαίτερα όταν στην ιστορία δικαιώνεται το καλό. Με επηρέασε λιγάκι και το γεγονός ότι ο πατέρας μου δούλευε για χρόνια σαν αστυνομικός εισαγγελέας και άκουγα πολλές ιστορίες από το δικαστήριο και τη δουλεία του... Ένα από τα θεατρικά που έγραψα για το ραδιόφωνο πριν δυο χρόνια και απέσπασε πρώτο βραβείο ήταν μια ιστορία που την άκουσα όταν ήμουν 10 χρονών. Την είχε διηγηθεί στον πατέρα μου ένας συνάδερφός του της Scotland Yard σε μια επίσκεψη του στην Κύπρο… Δεν ξέρω πως έγινε και την κράτησα στο μυαλό μου τόσα χρόνια. Πάντως ο διαγωνισμός ήταν η αφορμή να βγει έξω και να αξιοποιηθεί …
Κ.Ε. Κυρία Κακουλλή επικρατεί πάντα δικαιοσύνη στο τέλος των έργων σας;
Τ.Κ. Πάντα. Υπάρχει τόση αδικία στον κόσμο που αλίμονο να δικαιώνονταν οι κακοί και στην λογοτεχνία.
Κ.Ε. Η αγάπη σας για το θέατρο από που ξεκίνησε;
Τ.Κ. Έβλεπα πολύ θέατρο όπως και κινηματογράφο από τα παιδικά μου χρόνια. Οι γονείς μας μας έπαιρναν τακτικά την αδερφή μου και μένα. Όταν γυρίζαμε σπίτι υποδυόμασταν θυμάμαι μπροστά στον καθρέφτη τους ρόλους που μας άρεσαν. Είχε πολύ πλάκα. Η πιο μεγάλη πλάκα ήταν όμως σαν συναντιόμασταν με τα ξαδέρφια μου στο χωρίο του πατέρα μου τις διακοπές κι εκεί στήναμε θεατρικές παραστάσεις στον … αχυρώνα… Βάζαμε καρέκλες στην αυλή σκαρώναμε ένα αυτοσχέδιο σενάριο και προσκαλούσαμε μάλιστα και τους γείτονες για το … θέαμα που μας καταχειροκροτούσαν. Είχα τόσο επηρεαστεί από όλα αυτά, ώστε μεγαλώνοντας ήθελα να γίνω ηθοποιός. Αργότερα στο σχολείο έπαιζα πάντα στις θεατρικές παραστάσεις και μάλιστα πρωταγωνιστικούς ρόλους. Όταν τελειώνοντας το σχολείο είπα στους δικούς μου την απόφασή μου να γίνω ηθοποιός, ο πατέρας μου αντέδρασε έντονα λέγοντας μου χαρακτηριστικά «Ηθοποιός θα γίνεις μόνο πάνω από το πτώμα μου». Μετά από ένα τέτοιο «απαγορευτικό … διάταγμα», απογοητεύτηκα πολύ αλλά στο δρόμο βρήκα από μόνη μου μια διαφορετική διέξοδο που ικανοποιούσε κατά κάποιο τρόπο αυτό το ανεκπλήρωτο όνειρο. ’ρχισα να γράφω θέατρο και ανακάλυψα πως έτσι είχα την δυνατότητα να ερμηνεύω όλους τους ρόλους χωρίς απαγορεύσεις. Παράλληλα με την συγγραφή παρακολούθησα μαθήματα θεάτρου με τον αείμνηστο σκηνοθέτη Αντρέα Μαραγκό και αργότερα με τον σκηνοθέτη Φώτο Φωτιάδη ενώ κατά καιρούς παρακολούθησα και παρακολουθώ σεμινάρια κι ότι έχει σχέση με τη θεατρική γραφή και ανέλιξη ενός θεατρικού συγγραφέα.
Κ.Ε. Που πιστεύεται ότι οφείλεται η επιτυχία και η καταξίωση σας στον χώρο της κυπριακής παιδικής λογοτεχνίας και στο χώρο της συγγραφής θεατρικών έργων;
Τ.Κ. Αν δεχτώ πως είμαι πετυχημένη και καταξιωμένη όπως λέτε, ίσως θεωρηθώ υπερφίαλη. Γι’αυτό θα μιλήσω γενικά. Πιστεύω πως για να λεγθεί κάποιος πετυχημένος ή καταξιωμένος, θα πρέπει να τον πουν οι άλλοι πρώτα έτσι. Για να μπορέσει όμως κανείς να ξεχωρίσει χρειάζεται οπωσδήποτε ταλέντο, συνεχής σκληρή δουλεία και προσπάθεια και αδιάκοπη ενημέρωση για το αντικείμενό του.
Κ.Ε. Ποια η σχέση σας με τις νέες τεχνολογίες;
Τ.Κ. Μέτρια προς κακή. Ξέρω απλώς να χρησιμοποιώ υπολογιστή για τα βασικά της δουλείας μου. Τίποτα παραπάνω. Όμως τελευταία νιώθω πως είναι καιρός να μάθω πιο πολλά. Οι εξελίξεις με κάνουν να αισθάνομαι λιγάκι άβολα διότι υστερώ να ανταποκριθώ σε κάποια ζητούμενα.
Κ.Ε. Πως αποφασίσατε να μάθετε τη χρήση υπολογιστή;
Τ.Κ. Αναγκάστηκα να το κάνω όταν έσπασε η γραφομηχανή μου. Μια γραφομηχανή … «συμμαθήτρια μου» στην ηλικία. Γύρεψα με το που έσπασε να αγοράσω άλλη, αλλά τα παιδιά μου δεν με άφησαν και εκθειάζοντας μου τις ευκολίες του κομπιούτερ με έπεισαν. Πήγα στη συνέχεια σε ένα δάσκαλο που με δίδαξε τα βασικά, αλλά όπως δείχνουν οι εξελίξεις στο χώρο της τεχνολογίας που αλλάζουν μέρα με την μέρα δεν αρκούν πια όσα γνωρίζω.
Κ.Ε. Με ποια θέματα καταπιάνεστε στα έργα σας;
Τ.Κ. Την παιδική λογοτεχνία ιδίως, με θέματα προσιτά για τα παιδιά, μέσα από τα οποία προσπαθώ να διοχετεύσω τις σωστές αξίες της ζωής. Επειδή τα παιδιά αρέσκονται στο χιούμορ και στην περιπέτεια, αυτά τα στοιχεία είναι σχεδόν πάντα σκόρπια μέσα στα κείμενα μου. Είτε αυτά είναι μυθιστόρημα, είτε θέατρο, είτε είναι παραμύθια. Επίσης προσπαθώ οι ιστορίες μου να δίνονται μέσα από ένα ευχάριστο πρίσμα.
Κ.Ε. Κάνετε επισκέψεις στα σχολεία;
Τ.Κ. Αρκετά συχνά. Ιδίως γύρω από την περίοδο της γιορτής των γραμμάτων και την μέρα του παιδικού βιβλίου. Και πιστέψτε με η άμεση γνωριμία των παιδιών με τον συγγραφέα έχει μεγάλη και αμφίδρομη ωφέλεια.
Κ.Ε. Πως βλέπετε τα νέα παιδιά σήμερα;
Τ.Κ. Σίγουρα είναι πολύ προχωρημένα. Συμπεριφέρονται σαν μικρομεγάλοι και ακούς πράγματα από το στόμα τους που σε εκπλήσσουν. Έχουν τρομερή ωριμότητα, γλωσσικά έχουν αναπτυχθεί πάρα πολύ, έχουν φοβερή κρίση και εξυπνάδα και πολύ αναπτυγμένη προσωπικότητα. Ο καιρός που η κούκλα ή το τρενάκι ικανοποιούσαν ένα παιδί ανήκει στο παρελθόν. Σήμερα μιλάνε για διάστημα, διαδίχτυο και υπερατλαντικές πράξεις και δρώμενα.
Κ.Ε. Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο ρόλος της οικογένεια στην ανατροφή των παιδιών.
Τ.Κ. Η οικογένεια παίξει καταλυτικό ρόλο στην ανατροφή και στη διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού. Αν στην οικογένεια υπάρχει αγάπη και συνεννόηση, αν οι γονείς αφιερώνουν χρόνο να ακούσουν τα προβλήματα των παιδιών τους και να τα μοιραστούν μαζί τους, αν είναι φίλοι και όχι κριτές και επικριτές τους, αν σέβονται την προσωπικότητα και τα ενδιαφέροντα των παιδιών τους, τότε το παιδί θα είναι σίγουρα ένας ισορροπημένος άνθρωπος, με δυνατές αρχές και αξίες και δεχτικός στις συμβουλές των μεγάλων ιδίως όταν γίνονται με αγάπη. Και η εικόνα ενός τέτοιου παιδιού είναι αμέσως αντιληπτή από ένα δεύτερο πρόσωπο που διαφέρει κατά πολύ από την εικόνα ενός παιδιού που μεγαλώνει μόνο του σε ένα κρύο σπίτι, άδειο από τους καριερίστες γονείς, με μόνη συντροφιά μιαν αλλοδαπή οικιακή βοηθό.
Κ.Ε. Πόσο εύκολο είναι τα νέα παιδιά σήμερα να αντιληφτούν και να υιοθετήσουν όλες αυτές τις ωραίες αξίες που θέλετε να τους περάσετε μέσα από τα βιβλία σας;
Τ.Κ. Όταν το βιβλίο, ή το λογοτεχνικό έργο καλύτερα, είναι γραμμένο με αμεσότητα, ωραία γλώσσα, διαθέτει χιούμορ και δεν έχει διάχυτο το διδακτισμό, τότε ο συγγραφέας καταφέρνει να κερδίσει τον αναγνώστη του. Όμως όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα σήμερα το βιβλίο έχει αποκτήσει ένα μεγάλο αντίπαλο. Τον υπολογιστή. Μαζί του τα παιδιά ασχολούνται με τις ώρες και πολλές φορές ξεχνιούνται. Δεν είμαι εναντίον της τεχνολογίας όμως δυστυχώς μαζί της οι άνθρωποι άρχισαν να χάνουν την προσωπική επαφή και επικοινωνία. Βλέπεις τα παιδιά να λένε ότι θέλουν στους φίλους τους με ηλεκτρονικά μηνύματα και έχουν σταματήσει να μιλούν έστω και με το τηλέφωνο. Τα βλέπεις ακόμα αν παίζουν με τις ώρες με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και μοιάζουν όσοι ώρα ασχολούνται με τέτοια πράγματα διαφορετικά. … Λες κι είναι άλλοι άνθρωποι. Τρομάζω και μόνο πως σε λίγα χρόνια οι άνθρωποι θα πάψουν τελείως να επικοινωνούν και θα χρειαστούμε κέντρα αποτοξίνωσης από τους υπολογιστές αν δεν τα χρειαζόμαστε ήδη.
Κ.Ε. Ας αλλάξουμε θέμα τώρα και ας πάμε να μιλήσουμε λίγο για την Εταιρεία Θεατρικών Συγγραφέων Κύπρου της οποίας είστε πρόεδρος και το θέατρο «Επίγονοι». Πότε ιδρύθηκε η εταιρεία αυτή και ποιος ήταν ο σκοπός της;
Τ.Κ. Η Εταιρεία Θεατρικών Συγγραφέων ιδρύθηκε το 1969 από μια ομάδα οραματιστών συγγραφέων, με στόχο να αναβαθμιστεί η θεατρική κυπριακή γραφή και να ανελιχθεί ο Κύπριος θεατρικός συγγραφέας. Στην πορεία γεννήθηκε η ιδέα πως ίσως η καθιέρωση ενός θεατρικού διαγωνισμού βοηθήσει να γραφούν κάποια έργα που θα είναι ο πρώτος πυρήνας μια καλής τοπικής θεατρικής παραγωγής, όπως και έγινε. Με χορηγό του διαγωνισμού την Πρεσβεία της Ελλάδος γράφτηκαν τα πρώτα έργα αλλά πάντα υπήρχε το πρόβλημα του ανεβάσματος τους. Στη συνέχεια δημιουργήθηκε ο ΘΟΚ, και η εταιρεία μεταβίβασε εκεί το διαγωνισμό αφού υπήρχε το ποθούμενο βήμα. Ένα από τους όρους του διαγωνισμού όταν πρωτο-προκηρύχτηκε ήταν το πρώτο βραβείο να παρουσιάζεται, πράγμα που θα βοηθούσε πολύ το συγγραφέα να δει τις αδυναμίες του, αν υπήρχαν, και να αποκτήσει κάποιες τεχνικές γνώσεις σχετικά με την παρουσίασή του και την τριβή του στο σανίδι. Με τον καιρό δεν ξέρω τι έγινε, ο όρος άρχισε να φθίνει επικίνδυνα. Πολύ αραιά δίδεται πια πρώτο βραβείο και αραιότερα ακόμα ανεβάζεται το έργο που έχει διακριθεί. Τελευταία μάλιστα έχει φύγει εντελώς από τους όρους του διαγωνισμού η υποχρέωση του ΘΟΚ για το ανέβασμα επί σκηνής του πρώτου βραβείου.
Κ.Ε. Υπάρχει ενδιαφέρον από τους συγγραφείς να υποβάλουν έργα στο διαγωνισμό αυτό;
Τ.Κ. Αρκετό. Το 2009 για παράδειγμα υποβλήθηκαν 29 έργα.
Κ.Ε. Ποιο είναι το επίπεδο των έργων αυτών; Από την εμπειρία σας κρίνετε πως όλα αυτά τα χρόνια εξελίχθηκε η γραφή των κύπριων συγγραφέων;
Τ.Κ. Από τον πρόσφατο διαγωνισμό στον οποίο ήμουν μέλος της κριτικής επιτροπής σαν εκπρόσωπος της ΕΘΣΚ, προσωπικά ξεχώρισα τουλάχιστον πέντε έργα. Φαίνεται όμως πως αλλιώς αξιολογούν τα έργα οι συγγραφείς και διαφορετικά οι διάφοροι τεχνοκράτες ή άλλοι φορείς που συμμετέχουν. Τώρα σχετικά με το δεύτερο σκέλος της ερώτησης σας, πιστεύω πως ναι, έχει εξελιχθεί πολύ η γραφή του κυπριακού έργου. Ίσως η αξιολόγηση από τους ιθύνοντες να γίνεται από άλλο φακό… Με λύπη μου λέω πως ότι έχει να κάνει με δικά μας πράγματα, είτε αυτά είναι προϊόντα, είτε είναι λογοτεχνία, είτε οι ίδιοι οι άνθρωποι, είτε είναι οτιδήποτε άλλο, τα αξιολογούμε μειονεκτικά σε σύγκριση με τα ξένα. Απόδειξη οι διακρίσεις των Κύπριων και έργων τους στο εξωτερικό που στην Κύπρο παραμερίζονται.
Κ.Ε. Ποιος ο λόγος ίδρυσης του θεάτρου «Επίγονοι»;
Τ.Κ. Το θέατρο «Επίγονοι» ιδρύθηκε με στόχο και σκοπό την παρουσίαση από την σκηνής των έργων του Κύπριου συγγραφέα και την γνωριμία του ίδιου με το θεατρόφιλο κοινό.
Κ.Ε. Πόσα έργα έχετε ανεβάσει μέχρι τώρα;
Τ.Κ. Τρία έργα και ετοιμάζουμε τα επόμενα τρία με κορωνίδα την επιθεώρηση του Καλοκαιριού για τα πενήντα χρόνια της κυπριακής δημοκρατίας, κάτω από τον τίτλο «Δι΄ευχών των … κομμάτων ημών».
Κ.Ε. Έχει ενημερωθεί ο κόσμος για την ίδρυση του θεάτρου αυτού;
Τ.Κ. Όχι όσο έπρεπε, ακόμα. Ίσως θα πρέπει να γίνει περισσότερη διαφήμιση και περισσότερη προβολή. Και χρειαζόμαστε ένα ειδικό πιστεύω στον τομέα αυτό που να βοηθήσει και δυστυχώς χρειαζόμαστε χρήματα πολλά χρήματα για να βοηθηθούμε. Ελπίζουμε πως αν τα καταφέρουμε να δει ο κόσμος πως η δουλεία είναι ποιοτική, θα σταθούμε και θα πετύχουμε…
Κ.Ε. Τι γράφεται τώρα;
Τ.Κ. Δουλεύω πάνω σε αρκετά θεατρικά κείμενα για τις ανάγκες του ραδιοφώνου με το οποίο συνεργάζομαι πολύ τακτικά και έχω αρχίσει ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που ελπίζω να μπορέσει να αγγίξει όσο και το πρώτο μου το αναγνωστικό κοινό.
|
